![](/images/article-1.jpg)
F (ชุดที่ 1) - Fatigue
Fatigue (อ่าน : ฟะทีก') คือ ความเหนื่อยล้าอ่อนเพลีย ซึ่งเป็นอาการที่พบได้บ่อยมากใน
เวชปฏิบัติทั่วไป คำภาษาอังกฤษ หรือ Fatigue นี้เริ่มใช้กันเป็นครั้งแรกเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนบัดนี้
ยังไม่มีใครทราบว่ารอยโรคอยู่ที่ใด ผู้ป่วยที่เป็นโรคโลหิตจาง โรคมะเร็งและโรคทางสมองโดยเฉพาะโรค multiple sclerosis (MS) และโรคพาร์กินสัน มักมีอาการเหนื่อยล้าอ่อนเพลียบ่อยมาก มีผู้ป่วยที่ไม่เป็นโรคทั้งหมดที่กล่าวถึงมีอาการเหนื่อยล้าเรื้อรังเกิน 6 เดือนที่เรียกกันว่า Chronic Fatigue Syndrome (CFS) เดิมใช้เรียกว่า neurasthenia แต่ปัจจุบันไม่นิยมใช้คำนี้แล้ว มีบางคนสันนิษฐานว่าอาจเป็นจากไวรัสขึ้นสมองแต่จนปัจจุบันก็ยังหาหลักฐานที่แน่ชัดไม่ได้
การให้การรักษาด้วยกิจกรรมบำบัดและการบำบัดทาง cognitive behaviour ช่วยได้บ้าง ส่วนการใช้ยารักษา เช่น ยา amantadine มีประโยชน์ในผู้ป่วยที่เป็นโรค MS ที่พึงสังวรไว้ก็คือ อาการเหนื่อยล้า อาจเป็นผลจากยาที่แพทย์ใช้รักษาโรคที่ผู้ป่วยมีอยู่โดยเฉพาะโรคเรื้อรังที่จำเป็นต้องให้ยา เช่น โรคลมชัก เป็นต้น
แนะนำเอกสาร
1. Barnett R. Historical keywords. Fatigue. Lancet 2005; 366: 21.
2. Sharpe M. The symptom of generalised fatigue. Practical Neurology 2006; 6: 72-77.
3. Chaudhuri A, Behan PO. Fatigue in neurological disorders. Lancet 2004; 3
63: 978-88.
4. Swift TR. Letter to the Editor. Ann Neurol 2011; 70: 341.
[ back ]
![](/images/line-bottom.gif)